Haar systeem herinnert zich iets
Niet als een verhaal
Maar als een indruk
Als een golf
Kwam het binnen
Niet luid
Wel diep
Haar ademhaling werd hoger
Alsof haar borstkas even vergat
Dat er ruimte is
Haar schouders trokken iets op
Een reflex, oud en bekend
Alsof ze zich wilde beschermen
Zonder dat ze besefte waarvoor
In haar nek
En schouderregio ontstond spanning
Alsof ze daar iets moest vasthouden
Wat eigenlijk niet van haar was
Haar buik deed samentrekken
Vanuit verwarring
En tegelijk
Vanuit een verlangen naar zachtheid
Haar onderrug trok
Een zwaarte
Die te maken heeft met dragen
En te lang sterk zijn
Haar benen voelden
Soms wiebelig
Soms stevig
Alsof ze opnieuw moest voelen
De grond onder haar voeten
Het hoofd probeerde te begrijpen
Maar het lichaam was al bezig
Met verwerken
Dat verwerken
Gaat niet in één keer
Het komt in lagen
Via momenten van vermoeidheid
En in momenten van opluchting
Soms via warmte
Soms via tranen, zomaar
Dan weer via spanning
Die langzaam loslaat
Haar systeem werkt feilloos
Het weet wat het aankan
En hoe en wanneer
Het beste verwerkt wordt
Elke ademhaling
Die iets dieper wordt
Is een teken van herstel
Elke pijn
Die even gevoeld mag worden
Is een beweging
Richting ontspanning
Ze hoeft niets te forceren
Haar lichaam weet, verwerkt
In het eigen tempo
En beetje bij beetje
Wordt het stiller vanbinnen
Niet leeg
Maar rustiger
Omdat dat wat geraakt is
Langzaam weer
Een plek vindt
Judith
————
Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen en gedachten over hooggevoeligheid en een hoog EQ in een persoon. Voel je welkom om hieronder een reactie achter te laten of je verhaal te delen. Samen kunnen we elkaar inspireren en versterken op deze weg van zelfzorg.
Voel je je geroepen om iets terug te doen omdat mijn tekst jou inspireert, ook dat kan en mag. ✨ 🙏 ✨
Je kunt doneren via:
Alvast bedankt!