Ze stapt de bak in
Het paard staat los, alert
En rustig tegelijk
Ook zij — zo lijkt het
Haar lichaam zegt echter iets anders
dan haar ogen
Stil is wat ze is
Maar haar aanwezigheid spreekt
Met opgetrokken, voorover gebogen schouders
De ingehouden adem
Handen voor haar buik verstrengeld
Waarmee ze net iets minder ruimte inneemt
dan er is
Paarden luisteren niet naar woorden
Maar lezen
Wat non verbaal wordt gecommuniceerd
Dochter is ze van een dominante vader
Die er fysiek wel was, maar emotioneel afwezig
Die succesvol was, hard werkte
En zich boven haar moeder verhief
Dat deed hij met woorden en micro bewegingen
Waarmee hij haar moeder corrigeerde, onderbrak en minimaliseerde
En een blik die de rest deed zwijgen
En ergens leerde ze: ik mag niet zijn zoals ik ben
Ze beweegt voorzichtig
Haar schouders opgetrokken
haar adem oppervlakkig
Het paard neemt afstand
Totdat ze stopt met doen
Stopt met pleasen
Stopt met wikken en wegen
Stopt met zich klein maken
Onder die bewegingen leven de oude zinnen:
Ik moet iets doen om gezien te worden
Als ik mezelf laat zien, raak ik iemand kwijt
Mijn gevoel is lastig, ik kan het beter alleen oplossen
Sterk zijn maakt me alleen
Bedacht zijn ze niet
Eerder gevormd door een overlevingsmechanisme
dat ooit liefde moest bewaren
Het paard komt pas dichterbij
Op het moment
Dat ze zakt
Uit haar hoofd
In haar lichaam
Uit het denken
In de aanwezigheid
Dan breekt er iets
Verdriet
Woede
Schaamte
En daaronder
iets wat ze vergeten was:
Ik had je nodig
Niet als voorbeeld
Niet als criticus
Maar gewoon, als vader
Als mens
Ze heeft geleerd
Om haar vrouwelijke kracht te temperen
Om haar zachtheid in te slikken
Om haar stem te doseren
En om haar verlangen uit te stellen
Het paard duldt die splitsing niet
Het vraagt heelheid
Niet morgen
Niet ooit
Nu
En langzaam
Zonder woorden
Ontstaan nieuwe innerlijke zinnen:
Ik mag hier zijn
Mijn aanwezigheid is genoeg
Bewijzen hoef ik niets
Mijn ruimte is wat ik in mag nemen
Niet tegen haar vader
Niet vóór haar moeder
Maar voor zichzelf
Niet mooi
Of netjes
Maar Rauw
Echt
Hoe helend
Judith
_____
Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen en gedachten over dit onderwerp. Voel je welkom om hieronder een reactie achter te laten of je verhaal te delen. Samen kunnen we elkaar inspireren en versterken op deze weg van zelfzorg.
Voel je je geroepen om iets terug te doen omdat mijn tekst jou inspireert, ook dat kan en mag. ✨ 🙏 ✨
Je kunt doneren via:
Alvast bedankt!