In mij is een plek
die houdt van diepte
Die niet bang is
voor onderstroom
voor het verborgene
of voor dat
wat in de katakomben van lichaam en geest leeft
Rauw, verstopt, weggestopt,
ongepolijst, onverwerkt
Een plek die voelt:
hier, in de diepte,
gebeurt het echte werk
En tegelijk
is er een deel
dat wil begrijpen
Dat woorden zoekt
dat wil duiden
verbinden
betekenis wil geven
aan wat ik ervaar
Mijn binnenwereld
kan pas echt belichaamd landen
wanneer ik haar
kan verwoorden
En dan is er Vuur
Levenslust
Een directe ja
naar ontmoeting
naar de ander
naar het leven zelf
Drie bewegingen in mij
Diepte
Vuur
Lucht
En lange tijd
wist ik niet
hoe die samen konden bestaan
In de ontmoeting met de ander
leerde ik mezelf kennen
In de liefde werd zichtbaar
waar ik me opende…
en waar ik me inhield
In relaties werd zichtbaar
Waar ik verlangde naar versmelting,
en waar ik controle nodig had
om me veilig te voelen
Er waren momenten
waarop ik
vol in het relatie sprong
open
voelend
ervarend
Als ook momenten
waarop ik me terugtrok
Omdat iets in mij fluisterde
wacht… is het veilig?
Mijn intuïtie en mijn lichaam
wisten altijd wel eerder
dan mijn hoofd
Lichaam vertraagde
waar ik wilde versnellen
Het hield vast
waar ik dacht
te moeten loslaten
En het sloot
wanneer iets te veel werd
Niet als tegenwerking
Maar als wijsheid
Dieper kijkend
ontdekte ik
dat mijn relatie
met overgave,
met vertrouwen,
met ontvangen…
niet alleen van mij is
Er liggen oude lagen onder
Verhalen van controle
van macht
van je aanpassen
of juist zelfbescherming
Onzichtbare patronen die maken
dat geven
soms zo veel makkelijker
dan ontvangen blijkt te zijn
Dat diep gaan
vanzelfsprekend voelt
maar mezelf daarin volledig laten dragen…
oh zo veel minder
En precies daar
ligt ruimte
voor innerlijke groei
Niet om die diepte te vermijden
Maar om er niet in te verdwijnen
Ik hoef mezelf immers niet meer te bewijzen
in hoe diep ik voor een ander
kan of wil gaan
Mijn waarde zit hem immers niet
in hoeveel ik draag
voel
of doorwerk
In verbinding met de ander
Ligt mijn kracht
in mijn aanwezigheid
in het volgen van mijn intuïtie
Als ook mijn lichaam
In zowel mijn Ja…
Als in mijn Nee
Wat ik daarin heb geleerd
En blijf leren
steeds opnieuw
is vertragen
Eerst voelen
Niet meteen begrijpen
Niet meteen duiden
Nee
Eerst mijn intuïtie
En mijn lichaam laten spreken
zonder dat mijn hoofd het overneemt
Want van daaruit…
ontstaan woorden vanzelf
Ook is er een deel in mij
dat lucht nodig heeft
Ruimte
Beweging
Een groter perspectief
Ik ben niet gemaakt
om alleen maar
in diepte te bivakkeren
Ik heb ruimte nodig
om te zijn
in wat ik voel
Om betekenis
aan mijn ervaringen te geven
zonder ze zó door te analyseren
dat ze hun levendigheid verliezen
In de ontmoeting
met de ander
leer ik mezelf kennen
In de ontmoeting
met de ander
Leer ik
Waar ik mezelf verlies
Waar ik mezelf bescherm
Waar ik werkelijk
Kies voor mezelf
En dat laatste…
is misschien wel
de grootste uitdaging
Mezelf trouw blijven
ín verbinding
zonder mezelf te verlaten
Ken uzelf
Niet als een concept
Niet als iets wat je bedenkt
Maar als een beweging in je lichaam
Een luisteren
naar wat zich
van binnen aandient
Waar opent het?
Waar sluit het?
Waar zit leven?
Waar zit terugtrekking?
Mijn pad is geen rechte lijn
Het is een dans
Tussen diepte en speels
Tussen voelen en begrijpen
Tussen mezelf openen en mezelf beschermen
En steeds opnieuw
kom ik terug bij dezelfde plek:
In en via mijn lichaam
En mijn instinct
weet ik de weg
Want daar ligt mijn waarheid
Daar begint alles
En daar…
Ontmoet ik mezelf
Judith
————
Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen en gedachten ten aanzien van dit onderwerp. In welk thema of thema’s ontmoet jij jezelf in je leven? Leer je jezelf kennen? Sta je ervoor open om jezelf te ervaren? Waar leer jij van? Voel je welkom om hieronder een reactie achter te laten of je verhaal te delen. Samen kunnen we elkaar inspireren en versterken op deze weg van zelfzorg.
Voel je je geroepen om iets terug te doen omdat mijn tekst jou inspireert, ook dat kan en mag. ✨ 🙏 ✨
Je kunt doneren via: