Als hooggevoelige kom ik weleens terecht in onderstaande situatie. Wat te doen als dit gebeurt? Deze tekst geeft handvatten om hierin met zachtheid te leren luisteren naar je lichaam. Om je grenzen te herkennen en te leren bewaken. Weet, je bent niet alleen in deze innerlijke aangelegenheden, waar ruimte is voor zelfzorg zonder schuldgevoel.
—-
“Hoe kan ik mezelf het beste beschermen
op momenten dat ik voel
dat ik over mijn grenzen ga?
Vooral in relaties
die mij nauw aan het hart liggen,
waarbij
óf de redder in mij wordt geactiveerd,
óf ik getuige ben van zelfdestructief gedrag van de ander
en daar last van heb.
Ik wil er eigenlijk iets van zeggen
maar doe het niet
Of ik wil er niet bij blijven
en toch blijf ik
En ik merk
dit activeert een tweestrijd in mij
Want
wie ben ik om er iets van te zeggen
terwijl ik anderzijds écht niet fijn vind wat ik zie?
Fysiek voel ik het ook
Mijn zenuwstelsel staat op scherp
Mijn lichaam reageert met
pijn in mijn nek rechts
een knoop in mijn maag
aangespannen billen
en opspelende schouderkoppen
Wat is wijsheid,
in doen en laten?”
—
Herkenbaar wellicht
voor wie diep voelt
loyaal is
en sterk afgestemd op anderen
Je lichaam liegt niet
—
Wat er met je gebeurt, is logisch
Je zenuwstelsel komt in actie wanneer
– je je verantwoordelijk voelt voor het welzijn van de ander (de redder),
– én je tegelijk je eigen grens voelt, maar niet bewaakt
Dit is een innerlijk conflict
En conflict betekent stress voor het lichaam
Je lichaam zegt eigenlijk:
Ik wil hier weg, ik wil dit stoppen
Maar je hoofd zegt:
Wie ben ik om… ik mag dit niet, ik moet blijven
Die tegenstrijdigheid zet je vast:
– nek & schouders → last dragen die niet van jou is
– maag → grensoverschrijding en onveiligheid
– billen → jezelf tegenhouden
– schouderkoppen → paraat staan en waken
Dit is geen teken van zwakte
Het is een overbelast zorgsysteem
—
Bescherm jezelf door eerder in te grijpen
Niet pas als je al over je grens bent
maar bij de eerste signalen
Jouw eerste alarmsignalen (heel belangrijk):
nek rechts
knoop in je maag
aangespannen billen
schouders die opspelen
Dit zijn geen klachten, dit zijn rode vlaggen
Maak een nieuwe afspraak met jezelf:
“Als mijn lichaam dit doet, is er al iets te veel.”
Niet: “nog even volhouden,”
Maar: “ik mag NU iets veranderen.”
—
Twee praktische beschermingsankers
Anker 1 – Interne grens (zonder iets te zeggen)
Voor momenten dat je nog niet weet wat je wilt zeggen of doen
Zeg innerlijk, letterlijk:
“Dit is van jou, niet van mij.”
“Ik hoef dit niet op te lossen.”
“Ik mag hier zijn én mezelf beschermen.”
Doe er iets lichaamsgericht bij:
ontspan bewust je billen
druk je voeten in de grond
adem langzaam uit (langer uit dan in)
Dit helpt je zenuwstelsel uit de reddersstand te komen
—
Anker 2 – Externe mini-grens (klein en eerlijk)
Je hoeft niet meteen het grote gesprek te voeren
Voorbeelden:
– “Ik merk dat dit me raakt, ik heb even ruimte nodig.”
– “Dit doet iets met mij, ik kom hier straks op terug.”
– “Ik ga even naar buiten / een glas water halen.”
Je verlaat de situatie zonder drama
en vooral zonder jezelf te verloochenen
—
Over de tweestrijd: Wie ben ik om hier iets van te zeggen?
Dit is een belangrijk punt
Een zachte herformulering:
Je zegt het niet om de ander te corrigeren
maar omdat jij er last van hebt
Dat is fundamenteel anders.
Je hoeft niet:
gelijk te hebben
de ander te redden
het gedrag te veranderen
Je mag wel:
benoemen wat het met jou doet
aangeven wat jij wel of niet aankan
Bijvoorbeeld:
“Als ik dit zie, merk ik dat mijn lichaam in stress schiet
Ik weet niet wat jij ermee wilt
maar ik wil eerlijk zijn over wat het met mij doet”
Dat is geen aanval
Dat is zelfzorg
—
Een belangrijke waarheid (liefdevol, ook al is het confronterend)
Elke keer dat jij:
blijft terwijl je lichaam “nee” zegt
zwijgt terwijl iets in jou pijn doet
verlaat je jezelf
Je lichaam protesteert niet tegen de ander
maar tegen het alleen gelaten worden door jou
Jezelf beschermen betekent:
niet langer
uit loyaliteit
over je eigen signalen heen stappen
—
Oefening om het patroon te verzachten (voor achteraf)
Na zo’n situatie:
leg een hand
op je nek of schouder
en zeg zacht
Ik zie dat dit te veel voor je was.
Het spijt me dat ik je hier alleen liet
Dit klinkt misschien vreemd
maar het herstelt innerlijk vertrouwen
Judith
Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen en gedachten over het bewaken van je grenzen, vooral als hooggevoelig persoon. Voel je welkom om hieronder een reactie achter te laten of je verhaal te delen. Samen kunnen we elkaar inspireren en versterken op deze weg van zelfzorg.
Voel je je geroepen om iets terug te doen omdat mijn tekst jou inspireert, ook dat kan en mag. ✨ 🙏 ✨
Je kunt doneren via:
Alvast bedankt!